چهار سرباز

زمستان ۱۹۱۹ است، سرمای زمستان تیغ برنده‌اش را پراکنده، جنگ داخلی در جریان است، جنگِ قدرت و جاه‌طلبی عرصه را بر مردمان تنگ کرده است. در نزدیکی خطِ مقدم رومانی چهار سرباز ارتش سرخ همراه شده‌اند و باید صبر کنند؛ صبر برای آنچه اجتناب‌ناپذیر است، برای شروع مبارزه و شاید برای مرگ.از جنگ‌های داخلی روسیه گاه به‌عنوان جنگ کمونیسم یاد می‌شود: رژیم جدید علاوه بر کشمکش با نیروهای ضدانقلاب داخلی و متحدان خارجی آن‌ها، کوشش کرد تا مهار دولت را بر تمام فعالیت‌های اقتصادی برقرار کند. دو گروه بزرگ نظامی به نام ارتش سرخ، که برای منافع بلشویک‌های کمونیست به رهبری ولادیمیر لنین می‌جنگیدند، و نیروهای متحدی که اتحاد ناپایداری از گروه‌های بلشویک‌ستیز بودند، آن‌ها ارتش سفید خوانده می‌شدند.چهار سرباز اثر اوبر مینگارللی طبیعتاً با حضور چهار سرباز روایت می‌شود: در زمستان ۱۹۱۹ چهار سرباز در زمانۀ محدود میان نبرد و آتش‌بس در جنگلی یخ‌بسته در نزدیکی خط مقدم رومانی برای زنده ماندن تقلا می‌کنند. برای زنده‌ ماندن هر چیزی می‌خورند و در این فضای معلق میان گذشته و مرگ، کاری جز حرف زدن ندارند.