قصر آبی ـ عاشقانه های کلاسیک

«قصر آبی» یکی از معدود آثار لوسی ماد مونتگمری است که برای خوانندگان بزرگسال نوشته شد. این کتاب نخست در سال ۱۹۲۶ در آمریکا منتشر شد و سال‌ها در محاق ماند. تا اینکه در سال ۱۹۹۰ و پس از بازنشر، ناگهان خوانندگان داستان‌های عاشقانه به آن روی خوش نشان دادند و امروز، در میان مشهورترین داستان‌های عاشقانۀ قرن بیستم قرار دارد.
قصر آبی نوشتۀ لوسی ماد مونتگمری رمانی است که درون‌مایه‌هایی از جمله رشد شخصی، اصالت و جست‌وجوی خوشبختی را بررسی می‌کند. داستان دربارۀ والانسی استیرلینگ است، زنی سرخورده و سرکوب‌شده، در سال‌های ابتدای قرن بیستم، که زیر فشار و سخت‌گیری‌ها و زخم‌زبان‌های خانوادۀ پرافادۀ خود روزگار می‌گذراند. داستان در شهری خیالی در یکی از مناطق کانادا می‌گذارد. والنسی، در آن زمان، در بیست‌ونه‌سالگی پیردختری ناموفق به شمار می‌رود که خانواده لحظه‌ای از تحقیر و قضاوت دست او نمی‌کشند. مادر، خاله و خانوادۀ آزاردهندۀ والنسی او را تا آستانۀ فروپاشی روانی می‌برند. سرانجام، با یک تشخیص پزشکی خود را چشم در چشم مرگی نزدیک و ناعادلانه می‌یابد. او تصمیم می‌گیرد برای نخستین بار در زندگی، عنان جریان را به دست بگیرد و آن‌طور که دوست دارند روزهای آخر را بگذارند. در این میان، زندگی طبقۀ کارگران را تجربه می‌کند، عاشق می‌شود و با بزرگ‌ترین ترس و دل‌شکستگی‌اش روبه‌رو می‌شود. قصر آبی داستانی لطیف و انسانی است از تضادهایی که فرد با هویت خانوادگی خود پیدا می‌کند، و اینکه چطور می‌شود اگر ترس را کنار بگذاریم و هوای نابِ آزادی و حیات فاعلانه را استنشاق کنیم.
مونتگمری در این کتاب، با تصویر نابرابری‌ها، سخت‌گیری‌های خانواده و سرکشی اجتناب‌ناپذیر قهرمان داستان، پیامی واضح دارد: زندگی هیچ‌وقت آن‌طور که می‌خواهی پیش نمی‌رود، اما تو فقط یک بار زندگی می‌کنی و در همین یک بار حق داری برای خودت تصمیم بگیری. آنچه جامعه‌ی ویکتوریایی کانادا در قرن نوزدهم برای زنان و دختران فضیلت می‌شمارد، حیات بسیاری از آن‌ها را به پوچی و بی‌معنایی رساند.